Του Λεόντιου Πετμεζά, ιστορικού τέχνης, κριτικού, λογοτέχνη.
Η εμπεριστατωμένη φόρτιση από την πολυκύμαντη εικαστική εργασία του διακεκριμένου εικαστικού δημιουργού Κώστα Ευαγγελάτου αποδίδεται με αλληλουχία θέσεων, προτάσεων και απόψεων στο ενδιαφέρον δοκιμιακό βιβλίο της πολιτισμολόγου, κριτικού, εικαστικού Μαριλένας Φωκά (ΜΑ). Με ρυθμική ειλικρίνεια και απόλυτο αυθορμητισμό η συγγραφέας εκποιεί τους ποικίλους συνδυασμούς των αποκαλύψεων της εμφορούμενη από μια συγκεκριμένη περίοδο της παρουσίας και της προσφοράς του στην τέχνη. Μέσα από την ευδόκιμη εξομολόγηση αγγίζει με το ελιξήριο της γραφής της στοιχεία που υφίστανται με εμβάθυνση, ενδοσκόπηση και ολοκλήρωση. Τα μοτίβα ενορχηστρώνουν δυνάμεις με τρόπο συνεκτικό και συνοπτικό. Η περιγραφική αφήγηση δραστικά εκπέμπει ένα ιδιότυπο λυρισμό που θέτει τις κατάλληλες βάσεις για το μεγαλείο μιας ευειδούς μυσταγωγίας. Η προσέγγιση στηρίζεται στην επικράτηση της δεικτικής, της ουσιαστικής και της ηθογραφικής αναπαράστασης. Συνυπάρχει επιδέξια με την απαραίτητη σχεδίαση. Τονίζει την αινιγματική τάση που διαθέτουν τα νοήματα της κάθε απόδοσης. Στις σελίδες του βιβλίου διατηρούνται οι πρέπουσες ισορροπίες που αναμφίβολα έχουν υπέρτατο σημείο αναφοράς το σκιαγραφικό μορφολογικό ειρμό. Σταχυολογούνται καταβολές που ανάγονται στις φόρμες της χρονικής ωρίμανσης, στην γνώση του ενστίκτου και στις αναζητήσεις που οδηγούν σε μια πλήρη και εκτονωτική εκφραστικότητα. Εκτεταμένα, ανεξάντλητα και διαφωτιστικά προβάλλουν ιστούς μιας ανάπλασης που αντανακλά με πλαστικότητα σε υπαίτιες μορφές, σε τόπους απρόσμενους και μυστήριους, σε περιβάλλοντα που φωτίζουν επεκτατικά την ανασυγκρότηση του επιδιωκόμενου ιδεατού. Ο αεικίνητος μικρόκοσμος και ο ενδεικτικός μακρόκοσμος του Κώστα Ευαγγελάτου επιβάλλεται με μια ρομαντική διάθεση που μαγεύει ενσαρκώνοντας κάθε ζωογόνα ελπίδα ανασυγκρότησης της σύγχρονης τέχνης. Κινούμενος με τρυφερότητα σε πλαίσια πέραν του ρεαλισμού συμπληρώνει την υπόσταση των επιτευγμάτων του με ένα ατέρμονο πλήθος συμβόλων. Η πολλαπλή χρήση και η διύλιση της φόρμας του απελευθερώνει καταλυτικά τον τρόπο της διαπραγμάτευσης που ακολουθεί οδηγώντας το δρόμο για την εκλεκτική ελευθερία. Η Μαριλένα Φωκά με εξευγενισμένο πνεύμα εκφέρει μια διείσδυση σε κύκλους διεκδίκησης με απαράμιλλη διατύπωση, ευλαβική έκσταση και υπερβατική ώσμωση. Με αδιάπτωτες εντάσεις χαράζει τα φωτεινά σημεία μιας διευθέτησης που επεκτείνεται διαχρονικά. Αναβιώνει οντότητες, με αναφορές. Τις έχει ανατάξει παρακολουθώντας τες με περιδιάβαση, παρατήρηση και συστηματική μελέτη. Εντείνει το ενδιαφέρον στις παραθέσεις που επισυνάπτει. Συνδέοντας τις εκδοχές καλύπτει τους ισχυρισμούς της ενατένισης με την ατομική βαρύτητα που πραγματικά στην πορεία διακρίνεται βαθμιαία και σταδιακά. Αναδεικνύει γνώριμους στο κοινό μηχανισμούς εκθέτοντας αναδρομές που συνιστούν την ένταξη στις επισημάνσεις που τις συνδέουν. Με συντεταγμένους ρυθμούς ανασυγκρότησης φτάνει διεξοδικά στην λύτρωση και στην κάθαρση φυλάσσοντας την υπαρξιακή διάσταση και την παρεμβολή των αισθητικών εκφάνσεων. Αγγίζει την πλήρη αισθητοποίηση των αξιών και διευρύνει τους καθορισμούς που νοούνται σαν ουσιώδης ισορροπία διαύγειας εύληπτα, πολυδιάστατα και μακρόπνοα . Η συνολική κατάθεση της απερίσπαστα προσιδιάζει την ιδιάζουσα ανασύνδεση μέσα από την ιδεογραφική επανασύνδεση. Επιφυλάσσει εκπλήξεις. Ψηλαφίζει διακριτικά κάθε επισήμανση που συσσωρεύουν οι συλλήψεις της εξακολούθησης και της έμφυτης εμμονής. Διακομίζει και διακτινίζει με τον ευρηματικό σε τόνους γνώμονα τις καίριες και τις σταθερές στάσεις. Με οπτασιακές εικόνες απεικονίζει την διάχυση της κατασταλαγμένης αντίληψης, της διακομιζόμενης εμπειρίας και της ελεγειακής ακεραιότητας. Διαβάζοντας με προσοχή αντιλαμβανόμαστε γρήγορα την κατανυκτική άφιξη στην ουσία των πραγμάτων και την γεφύρωση του ανθρώπινου με το ιδανικό . Την δοξαστική εξιδανίκευση και την εκλογικευμένη αισιοδοξία . Στον παράδεισο της έμπνευσης που περνάμε η ανόρθωση του αληθινού και του υπαρκτού στηρίζει διεξοδικά την αυτοπεποίθηση της οξυδέρκειας . Παρατηρούμε ότι τα φυλλορροούντα δοχεία περιέχουν θεωρήσεις γνώσεων που προχωρούν σε ορίζοντες.Προσδίδουν στις περιπετειώδεις περιπλανήσεις που διαδραματίζουν ένα βάθος με χρώμα εκστατικό,με φάσεις και στιγμές,πάντα σε οργανική και αδιάσπαστη ενότητα που συγκροτεί ο καλλιτέχνης. Βλέπουμε πως κατανοεί τα άδυτα της υπόστασης προκειμένου εν τέλει να εξυμνήσει το μεγαλείο της απλότητας με την προσπάθεια της ψυχογράφησης .Ο Κώστας Ευαγγελάτος που θεωρείται από τους σημαντικότερους μετα-παραστατικούς εικαστικούς δημιουργεί έργα, δουλεύοντας αποκλειστικά εκ του φυσικού με μοντέλα, σε εσωτερικό η εξωτερικό χώρο. Επιτυγχάνει με μοναδική μαεστρία να αποδώσει την αύρα μιας σκηνής, το βαθύτερο και απροσδιόριστο, την σχέση της μορφής που έχει να κάνει με το «είναι» και με το «γίγνεσθαι», με την ουσία κάτω από την επιφάνεια των πραγμάτων. Τα εμβληματικά εκθέματα του είναι ελκυστικά για την τέρψη των οφθαλμών. Ωστόσο προβληματίζουν τον θεατή, να τον κάνουν συμμέτοχο τονίζοντας πως απώτερος σκοπός του έργου τέχνης είναι να προκαλέσει ανησυχία ακόμη να αιχμαλωτίσει την ψυχή με ευγένεια και σοφία, με το εκλεπτυσμένο γούστο. Να συντονίζει τις σχέσεις που εμπεριέχονται σε αποκλίσεις και σε εγχειρήματα με πνευματικό περιεχόμενο. Συμπερασματικά σύμφωνα με την τοποθέτηση της Μαριλένας Φωκά ο πυρήνας της τεχνοτροπίας του Κώστα Ευαγγελάτου κινείτε μεταξύ των τάσεων της θέασης, της ιστορικότητας, του χωρο-γραφικού ρυθμού και του τετμημένου χρόνου. Με σφραγίδα δωρεάς συνδέει την συνοχή, την συνάφεια και την σύνεση με τις λήξεις των προβληματισμών, με τις εξάρσεις των επηρεασμών, με τις σημασιολογικές εξιχνιάσεις, με τις συνεπαγόμενες εξαιρέσεις και με τις πάλλουσες αυξομειώσεις. Πολλαπλασιάζει με ανακατατάξεις μια εικονιστική μετάλλαξη και προκαλεί ερωτήματα και που εγείρει για απαντήσεις με σαφήνεια . Οι διαπραγματεύσεις του υποδεικνύουν τα συνθετικά πεδία της νομοτέλειας. Η συνισταμένη τους προκαλεί μια δόμηση που έχει μέγιστη ροή και αποτελεί ντοκουμέντο του αισθαντικού κύκλου του καλλιτέχνη. Οι πτυχές και οι δίαυλοι του διαθέτουν την αρχετυπική τελειοποίηση με πολιτιστική και πολιτισμική υφή, με συναρτήσεις και με ιδεολογικές επιταγές. Η ατμόσφαιρα με ποιητική αύρα περιβάλλει και επιτείνει την δραματικότητα που ανακύπτει επιτακτικά ως ανάγκη για μία τέχνη που σέβεται και εξυψώνει. Η κυρίαρχη αισθητική της εικόνας στις συνθέσεις του Κώστα Ευαγγελάτου, εμμένει στην εξιδανίκευση και στην ωραιοποίηση. Στόχος είναι η ευθραυστότητα, η δύναμη και η καθαρότητα του βλέμματος που αναγνωρίζεται πρωτίστως. Με δεδομένη την ελευθερία της έκφρασης εξασφαλίζει τον πλουραλισμό της αισθητικής ερμηνείας της συγγραφέως. ***************************************************************************************************** ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΠΕΤΜΕΖΑΣ, Ιστορικός της τέχνης.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου